wtorek, 1 września 2015

rozdział 001,, prefekci, impreza i zawał Notta ,,


  

Szósty rok nauki w Hogwarcie dziś się rozpocznie a ja zostaną prefektem naczelnym.
Właśnie idę do ostatniego przedziału pociągu gdzie ma się odbyć spotkanie z Dyrektorką w sprawie ustalenia dyżurów i reszty rzeczy związanych z funkcją prefekta naczelnego. Kiedy już weszłam do przedziału była tam tylko Mcmacgonagall.
-Witam panno Granger-powiedziała tym swoim poważnym głosem
-dzień dobry pani profesor-skinęłam delikatnie głową a dyrektorka pokazała mi miejsce gdzie mam usiąść
-Musimy jeszcze poczekać na drugiego prefekta naczelnego. Wiem, że zawsze jedna osoba pełniła tę funkcję, ale profesor Snape uwziął się, że nie jestem sprawiedliwa bo wybrałam Gryfonkę .- Przeklęty Snape! Jak go znam to pewnie wybrał ślizgona i to jednego z najbardziej złośliwych. Drzwi do przedziału zaczęły się powoli otwierać. Nie wierze !! On to zrobił żeby mnie wykończyć psychicznie!! Kiedyś się na nim zemszczę!! Jak mógł wybrać tę przeklętą tlenioną arystokratyczną fretkę!! Przecież on mnie nienawidzi a ja nienawidzę jego! Przecież my się pozabijamy w pięć minut! A co dopiero parę godzin dyżurów przygotowania do balów i różne inne rzeczy!
-dzień dobry panie Malfoy -na to skinął głową i usiadł oczywiście jak najdalej ode mnie.
-W poniedziałki środy czwartki i soboty będziecie patrolować korytarze zamku od 21 do pół nocy, po za tym po odbudowaniu zamku stworzyliśmy coś w rodzaju pokoju wspólnego dla prefektów naczelnych będziecie tam mieszkać w osobnych domintoriach hasło do pokoju to chochliki. Cóż to na razie wszystko dziś po wielkiej uczcie odprowadzicie nowych uczniów do ich domów. Ach i zapomniałam w razie konieczności możecie odejmować uczniom punkty i dawać szlabany, ale z umiarem. Po za tym nie obowiązują waz zakazy wychodzenia z zamku.W razie potrzeby możecie pójść do Hogsmeade na pokątną czy gdzie będziecie mieć potrzebę iść. Jesteście w końcu prawie pełnoletni a egzaminów nie piszecie w tym roku szkolnym tylko w siódmej klasie. To na tyle możecie wrócić do waszych przedziałów. Grzecznie się pożegnałam i wyszłam a w ślad za mną poszła ta fretka. Szybko ruszyłam przed siebie żeby nie musieć z nim rozmawiać. Niestety bez skutecznie. Przeklęty ślizgon ma stanowczo za długie nogi! Złapał mnie za nadgarstek i przygwoździł do ściany.
-dawno się nie widzieliśmy szlamo. Trzymaj się ode mnie z daleka nie chcę sobie ubrudzić rąk szlamem.- Powstrzymuje łzy i smutną minę siłą nie pozwolę by on mój wróg widział moją słabość. Nadgarstki mnie już bolą. ściska je stanowczo za mocno.
- i na wzajem nie chcę zarazić się twoją arogancją dupku.- cholera zezłościł się jeszcze bardziej. Widzę to w jego zimnych stalowych oczach.
-uważaj do kogo mówisz szlamo tacy jak ty w ogóle nie powinni istnieć. Następnym razem nie będę taki łaskawy-bezczelny dupek!Sukinsyn!Szuja! Debil! Gumochłon! Na szczęście po tych słowach szybko się oddalił wycierając ręce w płaszcz! Ten rok będzie odzwierciedleniem moich koszmarów ! Znalazłam przedział w, którym siedziała Ginny i Luna wraz z moją  walizką. Dosiadłam się do nich i wspominałyśmy wakacje. W tym roku pokarze wszystkim jaka jestem na prawdę! Pokarzę im jak mogę wyglądać i jak potrafię się bawić! Jeden kretyn nie zepsuje mi roku szkolnego! Jeszcze pożałuje, że kiedykolwiek mnie tak potraktował! Kiedy już siedzimy w wielkiej sali na uczcie ma nastąpić ceremonia przydziału i ma dołączyć parę osób w naszym wieku co zdarza się nie zwykle rzadko. Z tego co widzę to będą dwie osoby dziewczyna i chłopak. W tym momencie przypomniała mi się własna ceremonia przydziału i cała reszta to jak jechałam z Ronem i Harrym pociągiem do Hogwartu i jak Harry mi opowiadał o tym jak pierwszy raz rozmawiał z wężem o tym jak poznałam magiczny świat o kamieniu filozoficznym i reszcie wspaniałych przygód. Hy pamiętam jak by to było wczoraj co rok dzieje się coś dziwnego. Pewnie i w tym roku coś się stanie. Będę strasznie tęsknić za rodzicami. Przecież tak nie dawno ich odzyskałam. Mama mówi, że może w końcu poznam jakiegoś fajnego chłopca a tata na cóż z nim nigdy do końca nic nie wiadomo, ale jak by lubił piłkę nożną to już by go jakoś akceptował a jak by mu wytłumaczył o co chodzi w  quidditcha to już by był jego ulubieńcem. Rodzice uwielbiają kiedy mówię im o magicznym świecie. W połowie drogi do Hogwartu rozpętała się burza. Boje się burzy w takich chwilach mam ochotę znaleźć się pod kołdrą z słuchawkami w uszach słuchając piosenek. Jak byłam mała mama brała mnie na kolana i głaskała po głowie, aż się nie uspokoiłam a potem opowiadała mi bajki, albo śpiewała. Następny grzmot. Ze strachu podskoczyłam na siedząco co wyglądało naprawdę komicznie. Wyjęłam z torebki telefon i słuchawki uspokajając nerwy muzyką. Nim się obejrzałam dotarliśmy na miejsce. Nadal duże krople deszczy głośno uderzały o ziemie tworząc jeszcze większe kałuże. W tym roku na prawdę nie zazdrościłam pierwszoklasistą, którzy płyną łódkami wraz z Hagridem. Rzuciłam na siebie zaklęcie, abym nie zmokła i ruszyłam z dziewczynami w stronę powozów ciągnących przez Testrale. Nasze bagaże magicznym sposobem zostały transportowane do naszych pokoi. Burza rozpętała się na dobre. Kiedy tylko odprowadziłam do domów młodych uczniów z Huffelpuffu i Gryfindoru ruszyłam do nowego domintorium w, którym mam nadzieje zostać do poniedziałku. W końcu dziś jest piątek. Niestety moje marzenia legły w gruzach wraz z Ginewrą Wesley, która bezczelnie wpadła do mojego pokoju oznajmiając, że idę na impezę na, której mają być wszyscy. Jak się później okazało Ginny tak długo pukała do obrazu, że Malfoy nie wytrzymał nerwowo i otworzył żeby na nią nawrzeszczeć, ale coś mu to nie zbyt wyszło bo nawet nie zdążył powiedzieć słowa a ona już wlazła do mojego pokoju. Z Ginny prawie nigdy nie da się wygrać więc żeby mieć to już za sobą zaczęłam się ubierać i malować


Jestem zadowolona z efektu końcowego nigdy nie lubiłam się ubierać wyzywająco i uwielbiam biel. Ginny natomiast lamentowała nad tym, że mam za słaby makijaż i za mało ciała odsłaniam. Ginny ubrała się w tą sukienkę i buty, które pożyczyła ode mnie. Po za tym zrobiła sobie mocny makijaż


                                               

  

Teraz idziemy do pokoju wspólnego ślizgonów!! Co za oszustka z Ginny na pewno nie będzie tam żadnych Gryfonów! Ale mają całkiem nie zły wystrój o, ale ciacho! Co nie zmienia faktu, że Ginny mnie oszukała! O rety ciacho idzie w moją stronę! (tak wygląda ciacho)
Jest z siódmego roku. Pamiętam go kiedyś grał w drużynie ślizgonów. Swoją drogą dlaczego zawsze podobają mi się gracze. Tego już się chyba nie dowiem. O cholera zatrzymuje się przy mnie! Swoją drogą ciekawe gdzie podziała się zdrajczyni.
-Hej jesteś Hermiona tak?- nieśmiało przytaknęłam próbując uciec przed nim wzrokiem. W sukience czuję się nie co nieswojo przy TAKIM chłopaku. Onieśmiela mnie. Wyciągną rękę w moim kierunku a ja odwzajemniłam ten gest dość nie pewnie. To przecież ślizgon a oni nie tolerują szlam. - Jonahtat Smith miło mi cię w końcu poznać. Plotki nie kłamią- szybko odwróciłam od niego wzrok szykując się na cios moralny.
-Plotki to nie najlepsze źródło informacji -mruknęłam
-Ale ta akurat jest prawdziwa jesteś piękna- uśmiechnął się zalotnie -Zatańczymy?
Co się ze mną dzieje? Zawsze byłam nieśmiała, ale nigdy, aż tak.

- Z przyjemnością - teraz mój głos brzmi w miarę pewnie, ale rumieńce na policzkach raczej szybko nie znikną. Akurat leciała wolna muzyka. Był nie złym tancerzem a w porównaniu do Rona na pewno tańczy lepiej. Co czym ja myślę! Od Rona każdy, ale to KAŻDY tańczy lepiej. Nagle niespodziewanie poczułam, że ktoś mnie odrywa od partnera
-Odbijamy- Zaraz zaraz ja znam ten głos!! To Not!!!
-Not co ty wyrabiasz?-Spojrzał na mnie i uśmiechnął się
-Tańczę z najładniejszą dziewczyną na imprezie -zaśmiałam się i pokręciłam z nie dowierzaniem głową.
- A wiesz jak ta dziewczyna ma na imię?
-Jeszcze nie, ale mam nadzieję, że się dowiem.
-A ja myślę, że wiesz Zgadnij- zaśmiałam się a on zaczął chyba nad tym myśleć.
-Nie wiesz?? To ja ci powiem. Jestem Hermiona Granger. -Wyszeptałam mu to do ucha a on przestał już tańczyć i się uśmiechać a ja tym czasem odsunęłam się od niego
-Miłej zabawy - Not z wrażenia, aż się zachwiał i prawie upadł .

Chcąc wam osłodzić ten jakże smutny dzień końca leniuchowania i początku nauki (ta jasne ) dodaję ten rozdział właśnie w dzień początku koszmaru większości uczniów żeby choć trochę  poprawić wam humorki <3







Brak komentarzy:

Prześlij komentarz